Zoeken in deze site

Meten en analyseren van PFAS

Voor alle PFAS geldt de regelgeving voor ZZS-emissies, ongeacht de mate van kennis over de betreffende stof. Ook wanneer er nog geen goede meet- en/of analysemethoden zijn vastgesteld voor de stof, geldt alle ZZS-regelgeving. Kan PFAS niet gemeten worden? Dan moet worden nagegaan of de emissies berekend kunnen worden of geschat.

Analysestandaarden

Ontwikkelingen in detectiemethoden en analysetechnieken gaan snel, onder invloed van de wereldwijde maatschappelijke aandacht voor PFAS en de kennis- en informatiebehoefte. Er zijn steeds bredere analysepakketten. Ook mogelijkheden voor screeningstechnieken (non-target-analyses) gaan snel.

PFAS in water

Voor PFAS in water zijn op dit moment 2 internationale analysestandaarden beschikbaar:

  • NEN-ISO 21675:2019, die 30 PFAS bevatten
  • NEN-EN 17892:2024, die 29 PFAS bevatten

De laatste standaard wordt aanbevolen door de Europese Commissie voor bepalen van de som PFAS (20 PFAS) uit de Drinkwaterrichtlijn.

Commerciële aanbieders hebben uitgebreidere analysepakketten, vaak op basis van eigen doorontwikkelde methoden. Daarin is de nodige variatie qua omvang, betrouwbaarheid en nauwkeurigheid/rapportagegrenzen.

PFAS in lucht

Voor PFAS in lucht is geen internationale analysestandaard beschikbaar. In zijn algemeenheid staan luchtmetingen naar PFAS bekend als minder betrouwbaar en reproduceerbaar dan watermetingen. Vaak wordt ook een LC-MSMS-methode gebruikt, waardoor uiteindelijk PFAS in water gemeten wordt, gebruik makend van de hierboven beschreven analysemogelijkheden voor PFAS in water.

Praktijkblad

Voor luchtemissies van PFAS heeft het Platform Kwaliteit Luchtmetingen (PKL) een praktijkblad gemaakt. Het praktijkblad PFAS, te vinden bij Praktijkbladen Meten luchtemissies) is gebaseerd op de meetmethode van de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO): Monitoring geleide luchtemissies. Het kan gebruikt worden als standaard voor emissiemetingen voor PFAS in lucht.

Ontwikkelingen

CEN-werkgroep

Er is een CEN-werkgroep opgericht binnen CEN/TC 264 Air Quality voor PFAS-metingen: CEN/TC 264/WG 48 Emissions and ambient air - Determination of PFAS. Deze werkgroep zal de komende jaren Europese EN-normen ontwikkelen voor het meten van PFAS-emissies naar lucht. De verwachting is dat een dergelijke toekomstige Europese standaard bij de methode van VITO gaat aansluiten.

PFAS in materiaal

Analytisch gezien is een materiaal PFAS-houdend als er PFAS aanwezig zijn boven de detectiegrens van meetapparatuur. Er zijn pas consequenties voor de bruikbaarheid van een materiaal wanneer er een concentratiegrenswaarde uit wettelijke bepalingen wordt overschreden.

Om een product in de handel te brengen moeten materialen aan de stoffenwetgeving voldoen ( en ). En aan productwetgeving als daar specifieke normen voor PFAS in zijn opgenomen. Zoals in de verpakkingen- en verpakkingsafvalverordening (PPWR). Dit geldt voor zowel primaire als secundaire grondstoffen.

PFAS in afval

Zie voor PFAS in afval de informatie over PFAS en circulaire economie



REACH-verordening

Verordening (EG) 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (PbEU 2006, L 396). Deze begripsbepaling staat in bijlage I bij het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal).

Ga naar de tekst van de REACH-verordening.

Uitleg

REACH staat voor Registratie, Evaluatie en Autorisatie van Chemicaliën. Het is een Europese verordening over stoffen en preparaten. In deze verordening staan regels voor fabrikanten, importeurs en downstreamgebruikers. Zij moeten ervoor zorgen dat zij stoffen vervaardigen, in de handel brengen of gebruiken die niet schadelijk zijn voor de gezondheid van de mens of voor het milieu.

POP-verordening

Europese verordening over stoffen die zeer slecht in het milieu afbreken en die zich over de hele wereld kunnen verspreiden. Voor deze stoffen geldt een verbod met enkele uitzonderingen. Het gaat om Verordening (EU) 2019/1021 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen (PbEU 2019 L 169/45).

Lees meer over de POP-verordening op de pagina Verdrag van Stockholm / risico's van stoffen van het RIVM.